یا به خودتان رأی ندهید یا اگر می دهيد . . .

قصد داريم خاطره مربوط به اولين شركتمان در انتخابات را برايتان بنويسيم .البته منظورمان از انتخابات، انتخابات سياسي نيست، بلكه انتخابات براي تعيين مبصر كلاس!
يادمان مي آيد وقتي معلم گفت كه :"چه كساني مي خواهند كانديداي مبصري كلاس بشوند؟"،همه بجز يك نفر دستشان را بالا بردند (آن يك نفر هم آن روز غايب بود وگرنه او هم مي خواست كانديدا شود.)
نه اينكه فكر كنيد مبصر، نورچشميِ معلم و مدير و ناظم مي شد و . . . و اينها .نخير! صرفآ جهت خدمت و برقراري قانون و . . .
بالاخره بعد از گذاشتن چند ملاك از جمله معدل و نمره ي انضباط، شخص بنده به اتفاق چهار رقيبِ ديگر وارد عرصه حساس انتخابات مبصري شديم .بعد از هزار جور وعده و وعيد و شعارهاي دهان پركن و شاخ زا (مانند، قسمت كردن تغذيه ها ، نوشتن انشا براي بچه ها و . . . ) راي گيري آغاز شد و همه ي شاگردان كلاس شروع به نوشتن اسم مبصر مورد نظر خود كردند.
بنده از آنجايي كه حدس مي زدم اصلحِ افراد هستم ، با خودم فكر كردم ديدم ،يك رأي هم يك رأي است .ما چرا به خودمان رأي ندهيم؟؟