پارک ممنوع و الا پنچر می شوید

آمریکا! ما احمـقـیـم؟!

shukhoshang — Fri, 06 Nov 2009 08:49:18 GMT

ترجمه: پاسخ بدهید و شانس خود را برای برنده شدن گرین کارد آمریکا امتحان کنید

چه کسی رئیس جمهور آمریکاست؟

فیلم میسازمإ پس هستم! - دو

shukhoshang — Thu, 29 Oct 2009 10:02:44 GMT

کلیک کنید:
..............................PIANO ..............................

پیانو ( قطعه: آنچه دیگر نبود)
برداشتی بیش از حد آزاد از قطعه “آنچه می بود”
اثر استاد “فریبرز لاچینی”

نویسنده، بازیگر، فیلمبردار، تهیه کننده، تدوین و کارگردان: خودم!

لینک کمکی برای دانلود

یک جایزه وبلاگی برای کسی که وبلاگ نویس نیست

shukhoshang — Sun, 18 Oct 2009 10:05:18 GMT

دلبرم دلبر خانه خرابم کرد!

مجری: با بوس و سلام! در خدمت شما هستیم، اومدیم به خونه‌هاتون، سر سفره‌هاتون، توی بغلاتون تا براتون یکی دیگه از برنامه‌های پروفشنال "های هانی بوس بوس" را داشته باشیم؛ با ما باشید...

جینگیلی گیشو مینگیلی بیشو دودودودوم دارارا ریم (موزیک تصویر)

مجری: خب؛ با توجه به فضای پیف و بد ایران که اصلاً لاوش ندارم و بخاطر اینکه همه‌تون هانی هستید، امروز برنامه‌مون دلبری شده در حد لالیگا! چطور؟ خب الان براتون تالک می‌کنم. یه مهربونی اومده تو برنامه‌مون که تونسته جایزه بگیره از "رویتزر"، ئه! ببخشید، "رویترز"! هه هه هه هه خندیدید؟ خب آره دیگه؟ برنامه زنده ست و منم که عسل! اصلاً اینا را می‌گم که شما گوگولی‌ها یه کم اسمایلی بشید. وای خشایار هم که پشت دوربین غش کرده از خنده؛ بوس برات؛ الهی الهی.خب عزیزم خودتو برای همه معرفی کن.

وبلاگ نویس: من وبلاگنویس هستم؛ ملقب به "دلبر"!

م: خب؟ آهان! خب! واااااای؛ خب همینه؛ همینه؛ همینه که تونستی جایزه را گیو کنی؛ آفرین؛ براوو، کدوم دلبری جرات می‌کنه بیاد تو نت؟ من خودم که اینقدر ادعای دلبریم می‌شه، حتی میترسم دست بزنم به مودم، چه برسه به اینکه وبلاگ بنویسم! خب از سوابقت بگو برامون هانی.

وبلاگ نویس: اوکی! من وبلاگنویسی را از کوچه خاکی‌های سیستم عامل DOS شروع کردم و از همون ابتدا اینقدر دوست داشتم وبلاگنویس بشم و این جایزه را بگیرم که تو کوچه بچه‌ها بهم می‌گفتند "دلبر رویترز"

مجری: خب عزیزم توی وبلاگت در مورد چه چیزایی رایتینگ می‌کنی؟

وبلاگ نویس: خب اگه برید توی وبلاگم میبینید که وبلاگ من برداشت آزادی از آش شله قلمکار است؛ من در مورد همه چیز نوشتم؛ یعنی همه موضوعی؛ در هر موضوعی هم فقط یه بار و یه مطلب! و این نشون دهنده اینه که من با یه بار نوشتن درباره هر موضوعی، اون موضوع را خیلی کارشناسی بررسی کردم به نحوی که دیگه لازم نیست در موردش چیز دیگه ای بنویسم؛ موضوعاتی مثل: تنهایی، گرانی، حقوق بشر، خنده، آزادی، یلدا، نوروز، دموکراسی، دولت نهم، گردشگری، سانسور، خفقان، روزنامه، کارگزاران، بحران، روابط عمومی، خط شکن، دنیای وارونه، زخم روح، روزنامه سرمایه و ...
یعنی اینجوری براتون بگم که من در مورد هرچی که نوشتم تو وبلاگم، یه دسته توی موضوعات وبلاگم ساخته‌ام!

مجری: وای براوو! آفرین، همین کارهای عجیب و غریبه که تو رو خاص کرده. همین متفاوت بودن؛ همین گرافیک خاص و قشنگ وبلاگت که صورتی را با زرد لیمویی برای رنگ وبلاگت انتخاب کرده‌ای، همین اسم وبلاگت، همین که توی قسمت پروفایل وبلاگت هیچی ننوشته‌ای و به نوعی خواستی که بگی یعنی تو یه نفر نیستی، بلکه همه هستی! وااااااای هانی بیا بوست کنم. مممممااااااااااچ!!!
کاش یه نفر خشایار که پشت دوربینه را می‌دید که داره مثل شیر سماور همینجوری اشک شوق می‌ریزه که بالاخره یه نفر پیدا شد که ایرانی را بروز بده؛ بوس برات دلبر جون بوس برات ...
خب عزیزم؛ این قضیه آمار وبلاگت که چندماهه هیچی بازدیدکننده نداشته‌ای چیه؟ اینم بگو!

وبلاگنویس: خب چون همه چی تو ایران فیلتره و من به هر دری زدم که وبلاگم فیلتر بشه ولی نشد، با خودم گفتم برای همدردی با هموطنام چندماه اعتصاب کنم و هیچی ننویسم و این کار من یه سکوت فریادین در راستای جنبش خفته‌ای بود که بله! و من از فروردین 88 تا الان حتی یه نقطه هم توی وبلاگم نگذاشته‌ام و این خودش نشون می‌ده که من چقدر روشنفکرم و چقدر حرف دارم ولی نمی‌زنم!
آمار وبلاگم را هم یه روز حواسم نبود، دستم خورد رو یه دکمه‌ای یهو صفر شد!

مجری: مرسی مرسی! وااااای ساری ساری! تایم برنامه داره تموم میشه، تا برنامه تموم نشده بگم که از همه‌تون می‌خوام که برای کمک به داشتن ایرانی آزاد و پروبلاگ، برای اینکه همه دلبر بشوند و بریزند توی نت و وبلاگ بنویسند، دست ما رو فشار بدید، چجوری؟! با کمک مالی به ما! به این شماره حساب‌هایی که خشایار جون زیرنویس کرده و تا زیر چشم من اومده لوک کنید! مرسی مرسی؛ هه هه هه. خب! دلبر جون به عنوان یه فینیش رویایی، یکی از نوشته‌های وبلاگتو که خیلی دوست داری برامون بخون تا بعدش هم با یه موزیک که فقط به افتخار تو و بلاگت، یعنی "خانه دلبر" خونده از همه هانی‌ها بای کنیم.

وبلاگنویس: من ترجیح میدم سکوت کنم و این بهترین مطلب منه!

مجری: مرسی عزیزم؛ با هم موزیک را می‌شنویم و بااااااااااای …

(موزیک و تصویر...
دلبرم دلبر خانه خرابم کرد / دلبرم دلبر خانه خرابم کرد
چشم شهلایش دیده پر آبم کرد / دلبرم دلبر خانه خرابم کرد
دلبرم دلبر خانه خرابم کرد / چشم شهلایش دیده پر آبم کرد

به چشمان سیاه تو اسیرم / به چشمان سیاه تو اسیرم
خدا می دونه دلم از تو نگیرم / بیا دردت به جان عاشق تو
بیا دردت به جان عاشق تو / نمیری تو به جای تو بمیرم
دلبرم دلبر خانه خرابم کرد / دلبرم دلبر خانه خرابم کرد
چشم شهلایش دیده پر آبم کرد...)

پی نوشت:
1- لینکهای مرتبط: + و + و +
2- وبلاگ “خانه دلبر” که مقام برتر را کسب کرده!!!
قضاوت باشما…
3- همین مطلب در + و +
4- به انتشار این متن کمک کنید.

فیلم میسازمإ پس هستم! - یک

shukhoshang — Fri, 02 Oct 2009 05:02:18 GMT

کلیک کنید:
..............................LIFE ..............................
نویسنده، بازیگر، فیلمبردار، تهیه کننده، تدوین و کارگردان: خودم!

پی‌نوشت:به اینجا سر بزنید.

لینک کمکی برای دانلود

سـفــره قـلــم‌کـار

shukhoshang — Sat, 26 Sep 2009 08:31:18 GMT

نوشتن را دوست دارم؛ آرامم و می‌کند و اغنا. یک جایی نوشته بودم: "من می‌نویسم؛ پس هستم!".

چند وقتی هست که در فضای مجازی با اسامی مختلفی می‌نویسم. طنز را با "شوخ" در همین وبلاگ ، (مثلاً)شعر را با "صادق راستگو" در "لازم نیست" ،مابقی را در توییتر و فرندفید با "زیرشلواری" و ...
وبلاگ جدیدی به اسم "سـفــره قـلــم‌کــار" راه اندازی کرده‌ام تا نوشته‌ها و فعالیت‌های (به اصطلاح فرهنگی‌ام) را در فضای مجازی سر وسامان بدهم.

امیدوارم که مانند گذشته، همراهان و دوستان خوبی برای من باشید و من را با نظرات سازنده در جهت رشد و بهتر و قوی‌تر شدن قلمم راهنمایی کنید.
انشاالله ...

مناجاتنامه (پنج)

shukhoshang — Thu, 11 Jun 2009 10:32:18 GMT

بارالها!
تو از میان گزینه های من،
گزینه ی همه ی مواردی...
بارالها!
در انتخابات زندگی،
علی رغم همه ی تبلیغات شیطان،
من به تو رای می دهم ...

. . .

shukhoshang — Wed, 11 Feb 2009 07:41:18 GMT

یک طنزنویس دو حالت دارد:
1- طنز می‌نویسد.
2- می‌میرد و دیگر طنز نمی‌نویسد.

مناجاتنامه (چهار)

shukhoshang — Tue, 27 Jan 2009 06:04:26 GMT

بار الها، مرسی!

یک اعصاب خردی

shukhoshang — Tue, 20 Jan 2009 12:00:18 GMT

من تشنه هستم

این داستان واقعی است!

نه! واقعی نیست!!

اصلاً این داستان نیست!!!

یکی بود یکی نبود.

یک نفر هم بود و هم توی بیابان گم شده بود.

تشنه هم بود.

دنبال آب هم می‌گشت.

می‌گشت و می‌گشت.

بعد هم رسید به دریای آب.

هم آب شیرین و هم گوارا.

بعد هم ناگهان یک عده هم آمدند و هم یک کلاه غواصی به زور کردند توی سرش و هم او را توی آب انداختند.

او هم داخل آب غوطه ور بود.

ولی هنوز هم تشنه بود.

آن یک عده هم فکر می کردند که او دیگر تشنه نیست.

همین.

گور پدر کلاغه.

پایان...

یادی از گذشته

shukhoshang — Wed, 14 Jan 2009 13:58:18 GMT

کرم ضد آفتاب یادتان نرود

داشتم توی نوشته‌های قدیمی‌ام می‌گشتم

که رسیدم به این متن!

حیفم اومد دوباره نذارمش اینجا.

خوندنش خالی از لطف نیست...

می‌روم تا برسم. رفتن هدف نیست، رسیدن هدف است. شاید هم رسیدن هدف نباشد.

اصلاً تو بگو، وقتی هدف از رفتن رسیدن است، هدف از رسیدن چیست؟

اصلاً به کجا می‌خواهم برسم؟ نمی‌دانم! نه اینکه نمی‌دانم، نه، می‌دانم که تو می‌دانی .

چقدر فاصله‌ها زود به زود، زیاد می‌شوند. تا آنجا که به خاطر دارم همیشه در حال سفر بوده‌ام، جد و آبائم هم همین طور.

کی بود گفت: "من ملک بودم و فردوس برین جایم بود / آدم آورد در این دیر خراب آبادم"؟

نکند همان کسی بود که می‌گفت: "به کجا چنین شتابان . . ."؟

من همیشه مسافرم، مسافرِ همیشه.

یک جایی که یادم نمی‌آید، کی و کجا بود، حکم تبعید به دنیا را برایم صادر کردند، بعد از آن بود که دویدم و دویدم، سر قله رسیدم، گاوش را بردم هندوستان، مشقامو خوب نوشتم، من این توپ را نداشتم.

راستی نکند کم کم دارم دیوانه می‌شوم و خودم نمی‌فهمم؟ هان؟

نه، بعید می‌دانم. من خیلی وقت پیش از جلوی تیمارستان رد شدم ولی کسی کاری بهم نداشت!

آقا ببخشید، عذر می‌خواهم، شما خودکار نارنجی خدمتتان هست؟

سلام خانم عذر می‌خواهم ،خیابان روبرویی از کدام طرفه؟ . . . با من ازدواج می‌کنید‌؟!!

راستی اگر من دیوانه بشوم باز هم مجبورم هر شب مسواک بزنم؟

بسوزه دماغِ پدر عشق.

باید رفت. رفت و رفت و رفت. باید رسید. رسید و رسید و سررسید 86، بدو بدو حراجش کردم. سر رسید86 با عکس‌های بازیگران محبوب فیلم‌های عشقیِ کشکیِ صد من یه غاز.

پول کافی برای سفر با هواپیما ندارم، عوضش بلندپروازِ بلندپروازم. "از دیوونه به برج مراقبت، صدای من را می‌شنوید؟ من الان در ارتفاع خدامتری از سطح زمینم!"

آااای آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید،کرم ضد آفتاب یادتان نرود.

آخ جون، رسیدیم و رسیدیم. کاشکی نمی‌رسیدیم، تو راه بودیم خوش بودیم، سوار لاک پشت بودیم.

امضا محفوظ

یک دیوونه ی زنجیری فراری دردمند الکی خوش از پیاز متنفر عاشق